Tweede Kamerverkiezingen


In deze verkiezingsspecial geven we belangrijke informatie over hoe de politieke partijen zich tijdens het kabinet Rutte-II ten aanzien van Israël-Palestina hebben opgesteld.

Hoe hebben ze het kabinetsbeleid ter zake beïnvloed? Wat zeggen de partijen in hun verkiezingsprogramma over Israël-Palestina? Welke Kamervragen hebben ze over de kwestie ingediend? En hoe hebben ze bij moties voor en tegen de Israëlische bezetting gestemd?

Verder is er aandacht voor mensenrechtenverdedigers in het nauw en activiteiten van de Israëlische pro-bezettingslobby in Nederland.

De pdf-versie van onze verkiezingskrant kun je hier downloaden.

10 maart 2017: Dries van Agt: waarom ik niet op het CDA kan stemmen

 


TERUGBLIK OP RUTTE-II  │  VERKIEZINGSPROGRAMMA'S  │  POLITIEKE PARTIJEN IN CIJFERS  │  COMMENTAAR  │  MENSENRECHTEN IN HET NAUW 

 

Een volk te veel, een staat te weinig – en Nederland?
Door Jan Keulen, directeur The Rights Forum

Het Israëlisch-Palestijnse vredesproces is dood. Er wordt niet meer tussen de partijen onderhandeld. Een vredesconferentie begin dit jaar in Parijs, georganiseerd door Frankrijk, ging als een nachtkaars uit. Veel woorden, geen resultaten.

Er is iets vreemds aan de hand. Niet alleen het vredesproces is nergens meer te bekennen, maar het lijkt ook alsof het Palestijnse volk van de aardbodem verdwenen is. De Palestijnen lijken met stomheid te zijn geslagen. Ze zijn onzichtbaar geworden. Aan hen wordt niets meer gevraagd.

Ga maar na. De Israëlische regering gaf sinds begin 2017 het groene licht voor de bouw van duizenden nieuwe woningen in illegale nederzettingen in bezet Palestina. Het Israëlische parlement nam een wet aan, alom omschreven als de “landroofwet”, die het mogelijk maakt Palestijnse privégrond met terugwerkende kracht te onteigenen voor nederzettingen die zelfs onder Israëlisch recht illegaal waren.

Volgens het internationaal recht en talloze VN-resoluties zijn natuurlijk alle Joodse nederzettingen in bezet gebied, inclusief Oost-Jeruzalem, illegaal. Het feit dat het Israëlische parlement ook nog eens een besluit nam over een gebied waar het helemaal geen jurisdictie over heeft, tart elk gevoel van rechtvaardigheid en redelijkheid.

De Verenigde Naties, de Europese Unie en vele anderen veroordeelden de Israëlische bulldozerpolitiek. Die is de doodsteek voor de twee-statenoplossing, zo wordt gewaarschuwd. Daar zijn de Israëlische kolonisten het overigens mee eens. Ze bejubelen dat de
onafhankelijke Palestijnse staat nu definitief van de baan is.

Wat heeft dit moedeloos stemmende verhaal met de Nederlandse politiek te maken? Op het eerste gezicht niet zoveel. Maar bij nader inzien een heleboel, want Nederland is traditioneel een trouwe bondgenoot van de bezettende mogendheid Israël en een niet onbelangrijke speler binnen de EU.

The Rights Forum heeft de afgelopen jaren de Nederlandse politiek ten aanzien van het Israëlisch-Palestijnse conflict kritisch gevolgd. Gedoogt Nederland niet de bezetting? Doet Nederland in Europees en internationaal verband genoeg tegen de schendingen van het internationaal recht en de mensenrechten?

Oefent Nederland genoeg politieke druk uit om de partijen te bewegen tot een rechtvaardige en duurzame vrede te komen? Het korte antwoord op al die vragen (en er zijn er nog veel meer) is: het Nederlandse beleid blijft teleurstellen. Waar Rutte-I onder ministers Verhagen en Rosenthal was doorgeschoten in pro-Israëlische partijdigheid, blonk Rutte-II uit door halfslachtigheid. Er was inconsistentie door wél ontwikkelingshulp aan de bezette Palestijnen te verstrekken, maar vrijwel geen druk op Israël uit te oefenen om zich te houden aan het internationaal recht en de bezetting te beëindigen.

Nederland ging bovendien te veel uit van de misvatting dat in het conflict twee “gelijke” partijen tegenover elkaar staan, die er onderling uit moeten en kunnen komen. Is er in werkelijkheid geen sprake van totale asymmetrie, waarbij de ene – uitermate sterke – partij de andere – zwakke – partij in een wurggreep houdt? Want dat is militaire bezetting: een wurgreep. In juni duurt de Israëlische
bezetting 50 jaar.

Het kan en moet veel beter. Als kiezer kunt u op 15 maart invloed uitoefenen op het Nederlandse beleid, door op een partij te stemmen die zich inzet voor een rechtvaardige oplossing van het Israëlisch-Palestijnse conflict.

Daarbij zou de vraag leidend kunnen zijn: wat doen de partijen tegen de aanhoudende bezetting en versnelde kolonisatie van Palestina? Tussen de Middellandse Zee en de rivier de Jordaan wonen grofweg zes miljoen Joden en zes miljoen Palestijnen. Israël lijkt op een situatie aan te koersen waarbij één bevolkingsgroep zijn wil en controle oplegt aan een andere onderliggende bevolkingsgroep, die vrijwel geen rechten heeft. Dat heeft een naam: apartheid.

Is het in het Nederlands belang dat in het Midden-Oosten straks een rechteloos volk het permanent moet stellen zonder vrijheid en een eigen staat? Een situatie, waarin je er gif op kunt innemen dat het conflict en de instabiliteit in de regio voortduren?

Met deze verkiezingsspecial geven we je belangrijke informatie over hoe de politieke partijen zich tijdens het kabinet Rutte-II ten aanzien van Israël-Palestina opstelden. Je leest daarin ook wat de politieke partijen zelf in hun verkiezingsprogramma over Israël-Palestina zeggen. Verder is er aandacht voor mensenrechtenverdedigers in het nauw – en activiteiten van de Israëlische pro-bezettinsglobby in Nederland.

De pdf-versie van onze verkiezingskrant kun je hier downloaden.

Succes met een wijze stemkeuze op 15 maart!

 


TERUGBLIK OP RUTTE-II  │  VERKIEZINGSPROGRAMMA'S  │  POLITIEKE PARTIJEN IN CIJFERS  │  COMMENTAAR  │  MENSENRECHTEN IN HET NAUW