Rajaa Natour is een Palestijnse onderzoeksjournalist.
19 May 2026 Lees meer overDe Palestijns-Nederlandse Rajaa Natour waarschuwt tegen de diepgewortelde haat van Tweede Kamerlid Gidi Markuszower jegens het Palestijnse volk. ‘Hij wil de Israëlische ideologie van vernietiging hier verankeren.’

‘Geweld, alleen door middel van geweld, deze mensen begrijpen alleen geweld. Misschien moeten we nóg meer geweld tegen hen gebruiken dan het land waar ze vandaan komen.’ Dit waren niet de woorden van de Israëlische premier Benjamin Netanyahu of zijn extremistische minister van Veiligheid Ben-Gvir. Deze woorden zijn afkomstig van Gidi Markuszower, politicus en volksvertegenwoordiger in de Tweede Kamer.
De Nederlands-Israëlische Markuszower wil dat Nederland, net als Israël, maximaal geweld inzet tegen Palestijnse vluchtelingen die de genocide zijn ontvlucht die Israël al ruim tweeëneenhalf jaar in de Gazastrook pleegt. Daar bleef het wat hem betreft niet bij: toen hem in hetzelfde interview door journalist Bob Sneevliet werd gevraagd hoe hij het gebruik van dit geweld tegen Palestijnse vluchtelingen in de praktijk voor zich zag – of de Nederlandse grenswacht Palestijnen zou moeten neerschieten – nam hij geen afstand en maakte hij geen bezwaar. Hij vervolgde zijn opruiende politieke retoriek tegen Palestijnse vluchtelingen en zei: ‘Ja, we moeten geweld gebruiken.’
Dit was geen verspreking. Markuszower is geen heethoofdige hooligan van voetbalclub Maccabi Tel Aviv die in een moment van emotionele opwinding opriep tot geweld tegen Palestijnse vluchtelingen in Nederland. Nee – hij is een berekenende, ervaren politicus. De impact en gevolgen van zijn gewelddadige en opruiende boodschappen moeten niet worden onderschat. Vooral niet in de parlementaire en politieke arena, die de Israëlische genocide in de Gazastrook negeert en daarmee systematisch de fundamentele rechten van de Palestijnen schendt.
Gezien het feit dat Markuszower een ervaren politicus is en precies weet wat hij zegt, is het belangrijk zijn uitspraken te zien in het kader van de diepgewortelde en goed ontwikkelde ideologie die hij en zijn partij op Nederlandse bodem tegen de Palestijnen uitdragen. De man weet welke kracht woorden hebben. Hij weet dat ze, als ze door publieke figuren zoals hij worden uitgesproken, niet alleen ruimte en legitimiteit krijgen, maar ook een eigen leven gaan leiden. Wij, Palestijnen, weten maar al te goed dat, wanneer een sadistisch en gewelddadig idee vorm krijgt, de uitvoering daarvan niet lang op zich laat wachten.
Markuszower, die in Israël is opgegroeid in de bakermat van het zionisme en met de ideologie van de Likudpartij die momenteel Palestijnen in de Gazastrook en op de Westelijke Jordaanoever uitroeit, weet dat hij slechts zaden van vernietiging in het Nederlandse publieke bewustzijn hoeft te zaaien om die te laten ontkiemen. Hij weet dat het elimineren en vernietigen begint met verwrongen ideeën. Markuszower wil ons, Palestijnen in Nederland, het Israëlische Palestinabeleid brengen: geweld, eliminatie en vernietiging. Hij brengt ons geweerschoten.
Daarom, vergeef me, beste lezers, zijn de uitspraken van Markuszower naar mijn mening niet alleen uiterst gevaarlijk vanwege de expliciete oproep tot geweld tegen Palestijnse vluchtelingen en het Palestijnse volk, of vanwege de demonisering van Palestijnen als collectief in het vluchtelingendiscours. Het gevaarlijkste van zijn uitspraken schuilt zelfs niet in de ontkenning van de genocide in de Gazastrook en het verdoezelen van de opzettelijke vernietiging, uitroeiing en uithongering van de Palestijnse bevolking daar.
Nee, wat zijn uitspraken bijzonder gevaarlijk en catastrofaal maakt voor ons Palestijnse Nederlanders, is de import van de Israëlisch-zionistische ideologie naar Nederland. Een anti-Palestijnse, racistische en gewelddadige ideologie, waarvan het beschieten van Palestijnen aan de Nederlandse grens de praktische vertaling is. Een ideologie die ook de voordeur van de Palestijnen in Nederland kan bereiken.
Wanneer Markuszower openlijk zegt dat Nederland – en Europa – zichzelf moeten verdedigen en méér geweld moeten gebruiken dan dat Israël toepast in de Gazastrook en op de Westelijke Jordaanoever, roept hij op tot gewelddadig Nederlands optreden tegen de Palestijnen die wat hem betreft moeten worden vernietigd.
Het Tweede Kamerlid is maar al te goed bekend met de omvang, aard en ernst van het geweld dat Israël tegen de Palestijnen inzet in de Gazastrook, op de Westelijke Jordaanoever en binnen zijn grenzen. Toch kiest hij er bewust voor om Palestijnen te vertellen: hier in Nederland zul je nóg iets ergers en nóg iets gewelddadigers meemaken dan wat Israël je in je thuisland al heeft aangedaan.
Markuszower, die in juni 2024 niet door de veiligheidsscreening van de AIVD kwam vanwege zijn contacten met de Israëlische inlichtingendienst Mossad, wil het Israëlische geweld importeren naar Nederland. Hij wil dat Palestijnen vergelijkbaar geweld hier ervaren, in het land dat hun thuis zal worden. Wat is dit anders dan het overplanten van een vernietigingsideologie naar Nederland? Naar de huizen van de Nederlandse Palestijnen? Naar de straten, de openbare ruimte? En: naar het institutionele politieke discours dat het Israëlische geweld blijft financieren en ondersteunen?
Maar u vergist zich als u denkt dat Markuszower wil dat het daarbij blijft. Nee, hij wil dat Nederland Israël wórdt. Hij wil ‘Palestijn’ synoniem maken voor een directe en tastbare bedreiging voor Nederland, voor de Nederlanders en alles wat hen dierbaar is.
Hij eist dat de Nederlandse regering en staat deze directe ‘dreiging’ op maar één manier aanpakken: met een geweld en dwang die groter zijn dan Israël momenteel toepast. Hij wil het door Israël gecreëerde beeld van Palestijnen als ‘onmenselijk’ en ‘dierlijk’ importeren en hier in Nederland verankeren. Hij wil dat dit beeld in het bewustzijn van politici, volksvertegenwoordigers en burgers wordt gegrift, zodat Nederland, zodra het woord ‘Palestijn’ valt, automatisch teruggrijpt op de Israëlische manier van omgang met Palestijnen: met geweld en eliminatie. Hij wil dat Israël het officiële en exclusieve referentiekader wordt voor de omgang met Palestijnen.
We moeten de uitspraken van Markuszower evenmin loskoppelen van hun bredere politieke, bestuurlijke en economisch-strategische context. Zijn woorden weerspiegelen en versterken een politiek klimaat en een staatsbeleid dat al decennia systematisch en strategisch toestaat dat Palestijns bloed wordt vergoten. Ter illustratie: onlangs onthulde Trouw dat Nederland Israël dit en vorig jaar exportvergunningen heeft verleend voor dual-use technologie ter waarde van meer dan 110 miljoen euro. Onder die technologie vallen forensische systemen, servers, cybersoftware en surveillance-technologieën die ook voor militaire doeleinden kunnen worden gebruikt.
Volgens Human Rights Watch heeft het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken toegegeven dat het niet kan uitsluiten dat deze apparatuur is gebruikt tijdens Israëlische militaire operaties tegen Palestijnen. Het onderzoek wijst ook op de betrokkenheid van bedrijven zoals Cellebrite, dat deels vanuit Nederland opereert en gespecialiseerd is in het hacken van telefoons en het extraheren van gegevens. Het zelfde geldt voor Palantir Technologies, waarvan de systemen door Israël worden gebruikt om databases te analyseren en Palestijnen te surveilleren, tracken en inlichtingen over hen te vergaren.
Markuszower wist dat hij in de schaduw van een dergelijk Nederlands overheidsbeleid ongestraft dit soort uitspraken kon doen, zonder er verantwoording voor te hoeven afleggen. Wie zou hem straffen? Een regering die economisch en militair meewerkt aan de systematische schending van de fundamentele mensenrechten van Palestijnen en de genocide in de Gazastrook blijft negeren? Door de Nederlandse samenwerking met Israël weet Markuszower dat voor de Nederlandse regering Palestijnse levens er minder toe doen. Hij wist dat niemand in Den Haag een wenkbrauw zou optrekken toen hij de Israëlische vernietigingsideologie uitdroeg.
De man is niet bang voor de gevolgen van zijn woorden, omdat ze in zijn ogen een natuurlijke voortzetting zijn van het Nederlandse regeringsbeleid ten aanzien van de Palestijnen: als het om hun fundamentele mensenrechten gaat, kent Den Haag geen rode lijnen. En daarom is er naar Markuszowers mening niets mis met wat hij zegt.
Het zijn nu allereerst de Nederlanders die moeten opstaan en zich verzetten tegen de import van de gewelddadige Israëlische ideologie naar hun land. Het zijn de Nederlanders, en niet zozeer de Palestijnen, die moeten opstaan en zich verzetten tegen de omvorming van Nederland in een ‘mini-Israël’, waar het vergieten van Palestijns bloed zowel in gedachten als in de praktijk geoorloofd is. Het zijn de Nederlanders, die zich moeten verzetten tegen hun politieke leiders die geweld aanmoedigen en ophitsen tegen een volk dat in de Gazastrook van de aardbodem wordt geveegd.
De Nederlanders moeten opstaan en tegen Gidi Markuszower zeggen: ‘Luister, ons land wordt geen tweede Israël!’