Nikolaos van Dam is lid van de Raad van Advies van The Rights Forum en de voormalige Nederlandse ambassadeur in Indonesië, Duitsland, Turkije, Egypte en Irak, en Speciaal sGezant voor Syrië. Als jongere diplomaat diende hij in Libanon, Jordanië, de Palestijnse bezette gebieden en Libië.
27 maart 2026 Lees meer overIsraël bestaat van oudsher, en meer dan ooit, bij de gratie van excessief geweld en agressie. Vrede zal het daar niet mee bereiken. Maar kán het land wel zonder geweld? En hoe loopt dat af?
We kunnen gerust stellen dat Israël al lang niet meer uit is op het bereiken van vrede in het Midden-Oosten, voor zover dat al ooit het geval is geweest. Het agressieve optreden van Israël bestaat al sinds zijn ontstaan in 1948 – zo niet eerder, gezien de toenmalige terreuracties van zionistische groepen als Irgun en Lehi van Menahem Begin en Yitzhak Shamir (beiden later premier van Israël). Er is sprake van een permanente Israëlische vlucht naar voren met gebruik van excessief geweld en criminaliteit. Die vlucht is zich in de loop der jaren steeds duidelijker gaan aftekenen.
Maar oorlogsmisdadigers kunnen niet verwachten dat zij vrede bereiken met bezetting en het gewelddadig onderwerpen, uitmoorden en etnisch zuiveren van hun buren. Zij zullen moeten rekenen op repercussies en afrekeningen door hun slachtoffers op grond van rechtvaardigheidsprincipes, zo niet op korte, dan toch zeker op langere termijn. Ook het vermoorden van de leiders van Israëls Arabische en Iraanse vijanden zal geen respijt bieden. Er zijn altijd anderen die hen kunnen en zullen opvolgen.
Je zou verwachten dat de Israëlische politieke leiders niet zo dom zijn dat zij dat niet begrijpen en dat het beter is werkelijke vrede na te streven – voor zover dat na al dit misdadige gedrag van meer dan driekwart eeuw nog mogelijk is. Maar misschien zijn de wonderen de wereld nog niet uit.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden Joden nog bewonderd vanwege hun vermogen om documenten te vervalsen, waardoor levens konden worden gered. Nu worden de Israëlische Joden (vooral in westerse kringen) bewonderd en geroemd vanwege het feit dat zij meesters zijn gebleken in het op slimme wijze (ver)moorden, het uitvoeren van false flag operations, het massaal bombarderen met artificial intelligence, het gebruik van verboden wapens, spioneren, en veel meer.
Het boek van de Israëlische schrijver (met Duitse naam) Ronen Bergman, Rise and Kill First: The Secret History of Israel’s Targeted Assassinations, was destijds een daverend succes. Het verhaalt met veel bravoure over de Israëlische buitengerechtelijke moordpartijen die qua aantallen uitstijgen boven dat van enig westers land sinds de Tweede Wereldoorlog.
Amerikaans diplomaat
Israël oogst nog immer grote bewondering in het Westen vanwege bovengenoemde praktijken, waarvan de technieken steeds meer raffinement vertonen. Men denke aan het vermoorden van leiders van Iran, Hizballah, eerdere moorden op Palestijnse leiders in Tunis, de dood en verwonding van duizenden Libanezen via de explosies van door Israël op ingenieuze wijze met explosieven geïmplanteerde pagers, de moord op Hamas-leider Ahmad Yasin in een rolstoel vanuit een Israëlische helikopter, de ontploffing van het hoofd van de Hamasleider Yahya ‘Ayyash in wiens smartphone explosieven waren geplant door de Israëlische veiligheidsdienst, autobommen, luchtaanvallen, targeted killings, vergiftigingen, Israëlische militairen vermomd als Palestijnen, of verkleed als vrouwen met make-up, de lijst met voorbeelden is lang.
Vrede zal Israël met dit alles zeker niet bereiken. De hedendaagse Israëlische agressie zal de potentiële dreigingen alleen maar vergroten. Mocht er ooit een dag komen waarop Israël ondanks zijn huidige overweldigende militaire superioriteit wérkelijk wordt bedreigd, dan zal het hoogstwaarschijnlijk kernwapens gebruiken om zijn tegenstanders in de hele regio uit te schakelen via het zogenaamde Samson-scenario, waarin iedereen wordt meegesleept de afgrond in.
Israël heeft als eerste kernwapens in de regio geïntroduceerd en beschikt nog steeds over een monopolie. De westerse landen die het Israëlische kernwapenarsenaal altijd hebben gedoogd, kunnen medeplichtig worden geacht aan een dergelijke desastreuze ontwikkeling van Israëlisch kant. Want zij hadden een keuze: zie de westerse agressie tegen Iran voor alleen al het opwekken van kernenergie – nog lang geen kernwapens.
Is het inmiddels te laat voor een ander beleid jegens Israël, in ons eigen belang en dat van de wereld? Of is het wat een Amerikaanse diplomaat tijdens de Israëlische invasie van Libanon in 1982 tegen mij zei: ‘We created a monster, a Frankenstein, and we cannot control it any longer’. Het is in ieder geval de hoogste tijd dat Israël, in het belang van de wereldvrede, ernstig wordt beteugeld.
