Massale gedwongen evacuaties, inzet van herbiciden en witte fosfor, en plannen voor een etnisch gezuiverde grenszone: Israël dreigt van Libanon een volgend Gaza te maken.
De Israëlische minister van Financiën Bezalel Smotrich propageert graag oorlogsmisdaden. Zo moet Gaza van hem ‘volledig vernietigd’ worden en vindt hij het uithongeren van ruim twee miljoen Palestijnen gerechtvaardigd.
Smotrich reserveert zijn furie niet exclusief voor Palestijnen. Vorige week verzekerde hij dat de zuidelijke buitenwijken van Beirut, bekend als Dahiya (letterlijk: voorstad), ‘zoals Khan Yunis zullen worden’.
Khan Yunis is een stad in het zuiden van de Gazastrook die tijdens Israëls genocide vrijwel volledig met de grond gelijk werd gemaakt en grotendeels is ontvolkt.
Smotrich wordt vaak omschreven als een extreemrechtse minister – wat hij ook is –, maar dat betekent geenszins dat zijn ideeën in de Israëlische politiek marginaal of ‘extreem’ zijn. De vernietiging van de Gazastrook en het uitmoorden van Palestijnen werden breed gedragen en door het leger fanatiek uitgevoerd.
Ook zijn dreigement richting Libanon beschikt over een brede basis en wordt net als in Gaza zonder terughoudendheid door het Israëlische leger gerealiseerd. Sinds Israël vorige week maandag weer begon met grootschalige bombardementen op Libanon zijn honderdduizenden Libanezen uit hun huizen gedreven.
Het leger vaardigt ‘evacuatiebevelen’ uit op een schaal waarop het dat deed in de Gazastrook, door middel van zakelijke berichtjes op X. Israël heeft de gehele bevolking van het gebied ten zuiden van de rivier Litani opgedragen te vluchten – zo’n acht procent van het grondgebied van Libanon. Later volgden evacuatiebevelen voor de inwoners van tientallen dorpen ten noorden van de Litani en in de Bekaa-vallei.
En vorige week donderdag gaf het leger een massaal evacuatiebevel af voor de zuidelijke wijken van Beirut, die door honderdduizenden Libanezen worden bewoond. Vandaag herhaalde het dit bevel. Bij de Israëlische bombardementen op Libanon zijn al 570 mensen gedood, volgens de Libanese autoriteiten.
Inmiddels zijn circa 760.000 Libanezen op de vlucht. Dat is ongeveer een op de acht inwoners van het land. Alleen al op maandag raakten 100.000 mensen ontheemd. Daarnaast zijn 80.000 Syriërs die in Libanon verbleven naar Syrië gevlucht, aldus VN-vluchtelingenorganisatie UNHCR.
De gedwongen evacuaties worden door VN-experts en mensenrechtenorganisaties gezien als een van de instrumenten waarmee Israël genocide heeft gepleegd op de Palestijnen in Gaza.
Ook in Libanon bestaat de gegronde vrees dat de evacuatiebevelen niet tijdelijk maar permanent zijn, en daarmee de opmaat voor etnische zuiveringen. Yair Lapid, de als ‘centrist’ bekendstaande oppositieleider, suggereerde vorige week dat Israël een totaal ontvolkte en platgewalste zone in het zuiden van Libanon zou moeten creeëren.
Lapid vergeleek het met de ‘Gele lijn’ in Gaza waarmee Israël de enclave in tweeën heeft geknipt: de kuststrook waarnaar de Palestijen zijn verdreven, naast het gebied dat door Israël wordt bezet en waar Palestijnen zonder pardon worden doodgeschoten en alle gebouwen stelselmatig met de grond gelijk worden gemaakt.
De sloop van dorpen in Zuid-Libanon vond ook al plaats toen Israël het gebied in 2024 binnenviel. Daarbij werden delen onbewoonbaar gemaakt en kapte het leger een strook bos langs de grens met Israël. Eerder dit jaar sproeide Israël chemicaliën (herbiciden) over Zuid-Libanon, toonde PAX aan. Daardoor is de landbouwgrond aangetast, naast bredere milieuschade en gevolgen voor burgers.
Nu is het Israëlische leger het ontvolkte Zuid-Libanon opnieuw binnengevallen en voert daar strijd met Hezbollah. Israëlische media melden expliciet dat het doel is om een ‘bufferzone’ te creeëren. Analisten zien dit als voorbode van gebiedsuitbreiding in de vorm van permanente bezetting en kolonisering.
Om dat te bewerkstelligen zet Israël illegale wapens in. Op 3 maart schoot het leger artillerie-granaten met witte fosfor af op woonwijken, bleek uit onderzoek van Human Rights Watch. Witte fosfor is een extreem brandbare stof die bij blootstelling kan leiden tot levensgevaarlijke brandwonden en aantasting van organen.
Het lijkt er dus sterk op dat de Israëlische vernietigingstactiek in Gaza nu wordt toegepast op Libanon. Daarmee keert een door Israël in Libanon ontwikkelde oorlogsdoctrine in extreme vorm terug.
Deze zogeheten Dahiya-doctrine is vernoemd naar de zuidelijke wijken van Beirut. Hij behelst de grootschalige vernietiging van civiele infrastructuur om de burgerbevolking te straffen en tegenstand te breken. Hij werd geformuleerd in 2006 tijdens de toenmalige oorlog tussen Hezbollah en Israël. In Gaza werd hij toegepast tijdens de oorlog tussen Israël en Hamas in 2008-2009 en in latere oorlogen.
Tijdens de Israëlische genocide in Gaza werd de Dahiya-doctrine een Gaza-doctrine: van grootschalige vernietiging van burgerdoelen naar uitroeiing en etnische zuivering. Het is deze doctrine die de ‘extremist’ Smotrich en de ‘centrist’ Lapid nu voor ogen hebben in Libanon.
