Voormalig Egypte-correspondent, nu werkzaam als journalist voor The Rights Forum.
21 May 2026 Lees meer overUit protest tegen de mishandeling van Europese activisten ontbiedt Nederland de Israëlische ambassadeur. Tegelijkertijd blijven de gruwelijkste misdaden op Palestijnen door Israël onbestraft.
‘De Israëlische behandeling van Flotilla-activisten is mensonterend en gaat alle perken te buiten.’
– Premier Rob Jetten
‘De beelden die minister Ben-Gvir van aangehouden Flotilla-activisten heeft gedeeld, zijn schokkend en ontoelaatbaar. Deze behandeling gaat in tegen de menselijke waardigheid. Ik heb Gideon Sa’ar (minister van Buitenlandse Zaken, red.) hier direct op aangesproken en zal de Israëlische ambassadeur ontbieden.’
– Minister van Buitenlandse Zaken Tom Berendsen
Nederlandse politici spraken harde woorden richting Israël, nadat de Israëlische minister van Veiligheid Itamar Ben-Gvir een video had gedeeld waarin hij toejuicht hoe de gevangen genomen activisten van het hulpkonvooi voor de Gazastrook worden vernederd en mishandeld.
Ze waren niet de enigen. Premier Giorgio Meloni van Italië was woedend en eiste excuses. Ook Frankrijk en andere Europese landen spraken zich uit over de ‘onacceptabele’ acties.
Het is zonder meer een opluchting om Nederlandse en andere Europese politici een keer zo fel over Israël te zien. Het kan dus wél. Maar één denkstap verder doet het vooral pijn.
Wat moet er gebeuren met Palestijnen om een dergelijke uiting van verontwaardiging over Israël uit te lokken? Om ook maar een fractie van dergelijke solidariteit te ontvangen?
Een greep uit de gebeurtenissen van de afgelopen drie dagen waarover Nederland geen afschuw of ook maar zorgen heeft uitgesproken:
Waar het ook stil over bleef: Minister van Financiën Bezalel Smotrich kondigde dinsdag in reactie op een mogelijk arrestatiebevel van het Internationaal Strafhof de ontruiming aan van het dorp Khan Al-Ahmar op de Westoever, om ruimte te maken voor nieuwe Israëlische nederzettingen.
Dit arrestatiebevel zou zijn gebaseerd op beschuldigingen aan Smotrichs adres van oorlogsmisdaden en de misdaad van apartheid. Het verplaatsen van de eigen bevolking naar bezet gebied door een bezettende macht is een oorlogsmisdaad. De verdrijvingen van Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever komen neer op etnische zuiveringen, stelde Human Rights Watch vorig jaar vast. Ook een oorlogsmisdaad.
Smotrich beantwoordt een beschulding van oorlogsmisdaden met de aankondiging van een volgende oorlogsmisdaad. Israël kent geen enkele terughoudendheid met het begaan van oorlogsmisdaden. Niet vreemd, ze weten dat zolang de slachtoffers Palestijnen – of Libanezen en Syriërs – zijn, er vanuit Europa en de VS geen reactie zal komen.
Berendsen eist van Israël dat de in internationale wateren gevangen genomen activisten van het hulpkonvooi binnen de kaders van het internationaal recht worden behandeld. Schendingen van het internationaal recht waarvan Palestijnen slachtoffer zijn, blijken in de regel geen probleem. Israël begaat die zonder consequenties – geen veroordeling, geen ontbieding van een ambassadeur, geen sancties.
Sinds Israël een staakt-het-vuren met Hamas heeft afgesproken, heeft het 883 Palestijnen in de Gazastrook gedood. Dat vinden Nederlandse politici niet ‘onacceptabel’ of ‘schokkend’.
Om het door te trekken: Nederland heeft gedurende tweeënhalf jaar genocide in de Gazastrook welgeteld twee keer de Israëlische ambassadeur ontboden – naar aanleiding van de moord op vijftien hulpverleners van de Rode Halve Maan in april 2025 en vervolgens in juli vanwege de ‘humanitaire situatie in de Gazastrook’.
U begrijpt, ik kan nog even doorgaan.
Als de verbolgen reacties op de mishandeling van de activisten het hulpkonvooi één ding pijnlijk duidelijk maken, is het dat sommige levens meer waard zijn dan andere. Palestijnse levens doen er voor het Nederlandse en Europese politieke establishment niet toe. Hun dood, hun vernietiging als volk, is acceptabel. Business as usual.
De Palestijnse advocaat en onderzoeker Noura Erakat sprak eerder dit jaar in een interview met The Rights Forum over deze ongelijke behandeling en kijk op mensenlevens. ‘Racisme’, was haar confronterende conclusie. Een uiting van de superioriteit van de ene groep – Europeanen, westerlingen, Israëli’s – over de andere.
Het roept het nummer War van Bob Marley uit 1976 in herinnering. Marley zong:
‘Totdat de filosofie die het ene ras superieur en het andere inferieur acht, eindelijk en permanent in diskrediet is gebracht, en is verworpen [..] Totdat de fundamentele mensenrechten en gelijkheid voor iedereen zijn gegarandeerd, ongeacht ras, zal er oorlog zijn.’
Laten we de oorlog stoppen. Door te beginnen Palestijnse levens als volwaardig – als gelijk – te beschouwen. Door hun mishandeling of dood net zo schokkend en onacceptabel te vinden als die van een Europeaan – of Israëli. Door het internationaal recht consequent toe te passen, ook wanneer het Israëlische misdaden op Palestijnen betreft.
De weg is lang. Maar noodzakelijk – en onvermijdelijk.
Eduard Cousin is voormalig Egypte-correspondent en nu werkzaam als journalist voor The Rights Forum.
