Slovenië mengt zich wegens ‘veiligheidsrisico’s’ niet in de genocidezaak van Zuid-Afrika tegen Israël. De cyberdefensie van Slovenië is grotendeels van Israëlische makelij, wat het land chantabel maakt.
Op het laatste moment ziet de Sloveense regering af van een zogeheten ‘verklaring van interventie’ in de genocidezaak van Zuid-Afrika tegen Israël bij het Internationaal Gerechtshof in Den Haag. Dat gebeurde op grond van een dringend advies van Sloveense veiligheidsfunctionarissen, schrijft Euronews:
Zij waarschuwden naar verluidt dat deelname aan de rechtszaak de nationale veiligheid van Slovenië in gevaar kan brengen, waarbij ze erop wezen dat veel van de cyberverdedigingssystemen van het land van Israëlische makelij zijn.
De ‘veiligheidsrisico’s’ die hiermee gepaard gaan, zijn dermate concreet dat Slovenië zich gedwongen ziet zijn beleid aan te passen. Israël chanteert daarmee een Europese lidstaat om genocide op de Palestijnen ongemoeid te laten.
De aanschaf van Israëlische wapens en technologie blijkt landen kwetsbaar te maken. Die waarschuwing geldt zeker ook voor Nederland, dat ondanks groteske mislukkingen en luide waarschuwingen Israëlische apparatuur is blijven kopen.
Eind 2024 publiceerde The Rights Forum een Tijdlijn van 22 jaar cyberonveiligheid. Ook schreven we onder de titel ‘Bits of Elbit’ een serie van vijf artikelen over de Israëlische leverancier Elbit Systems.
Slovenië geldt in Europa inmiddels als één van de voornaamste pleitbezorgers van rechtvaardigheid voor de Palestijnen en sancties tegen Israël. Vorig jaar juni erkende het de Staat Palestina. En in augustus verbood het als eerste Europese land de import, export en doorvoer van wapens en militaire uitrusting naar en uit Israël. Maar de voorgenomen deelname aan de Zuid-Afrikaanse genocidezaak tegen Israël is nu van de baan.
Op 11 maart mengde Nederland zich wél in de door Zuid-Afrika aangespannen genocidezaak tegen Israël. Maar waar Slovenië de kant van Zuid-Afrika wilde kiezen, hield Nederland het bij een neutrale interpretatie van het Genocideverdrag.
Enkele dagen later gebeurde iets opmerkelijks toen Duitsland aankondigde zich juist uit de genocidezaak terug te trekken. In januari 2024 was het een van de eerste landen die zich aan de kant van Israël in de zaak mengde.
Maar op 1 maart 2024 spande Nicaragua bij het Internationaal Gerechtshof een rechtszaak tegen Duitsland aan vanwege schendingen van het international recht, waaronder het Genocideverdrag. Die zaak draait om de militaire, financiële en politieke steun van Duitsland aan Israëls genocide in Gaza. Duitsland leverde circa 30 procent van de wapens waarmee Israël de Gazastrook vernietigde. Ook trok het zijn steun in aan de VN-organisatie voor Palestijnse vluchtelingen UNRWA.
De Duitse regering heeft nu besloten dat beide zaken niet zijn te verenigen en dat zijn eigen verdediging in de door Nicaragua aangespannen zaak prioriteit verdient. Daarmee verliest Israël belangrijke steun.
De Sloveense veiligheidsfunctionarissen kampten met vergelijkbare problemen bij het verlenen van humanitaire hulp aan de Palestijnen in de Gazastrook, en later bij de evacuatie van Sloveense burgers uit het Midden-Oosten gedurende de Amerikaans-Israëlische oorlog tegen Iran.
De Sloveense minister van Buitenlandse Zaken Tanja Fajon betuigde haar spijt over het gedwongen besluit, en stelde dat sprake was van ‘externe druk’. Euronews citeert haar als volgt:
Principiële standpunten zijn één ding, kwesties van nationale veiligheid zijn iets anders.
Dat de nationale veiligheid in het geding was, blijkt ook uit andere ontwikkelingen. Het besluit van de Sloveense regering kwam op 20 maart, twee dagen vóór de verkiezingen. Daarbij stond de Vrijheidsbeweging van de zittende links-liberale premier Robert Golob tegenover de Sloveense Democratische Partij van de rechts-populist Janez Janša. Inzet was de vraag of het land zijn pro-Europese koers zou voortzetten of zou aanhaken bij het nationalistische anti-EU-sentiment dat in Hongarije, Tsjechië, Slowakije en Italië aan de macht is.
De aanloop naar de verkiezingen werd gekenmerkt door een schandaal onder regie van het Israëlische spionagebedrijf Black Cube. Twee weken voor de verkiezingen doken audio- en video-opnames op van prominenten met banden met de coalitie van premier Golob. De opnames zouden wijzen op corruptie in het links-liberale kamp.
Al snel werd duidelijk dat ze in het geheim waren gemaakt en aansluitend waren gemanipuleerd, de lastercampagne bleek professioneel georganiseerd. Zo werden nep-investeerders ingezet om gesprekken aan te knopen en de opnames te maken. De ‘investeerders’ verdwenen vervolgens, evenals hun websites.
De Sloveense regering liet haar inlichtingendienst onderzoeken of sprake was van buitenlandse inmenging. Op 18 maart bevestigde de regering dat ‘buitenlandse diensten’ zich met de verkiezingen bemoeiden, waarbij Black Cube specifiek werd genoemd.
Uit onderzoek bleek dat medewerkers van Black Cube, onder wie de CEO, ten minste vier keer met een privévliegtuig in de Sloveense hoofdstad Ljubljana zijn geland. Vorig jaar 22 december werden zij door Janša op zijn partijkantoor ontvangen. Volgens het 8th of March Institute, een Sloveense organisatie die rechtenschendingen aankaart, vertonen de video’s gelijkenis met pogingen in andere landen verkiezingen te saboteren; bij de meeste daarvan was Black Cube betrokken.
Golob won de verkiezingen met 29 zetels (op een totaal van 90), één meer dan Janša kreeg. De Sloveense regering heeft de Europese Commissie verzocht een onderzoek in te stellen naar inmenging in de verkiezingen.
