Hongerstaking / Waar blijft de Nederlandse solidariteit?

De ruim vijf weken durende Palestijnse hongerstaking gaat aan Nederland voorbij. Media, vakbonden en Bekende Nederlanders tonen geen belangstelling. Donderdag wordt wereldwijd een ééndaagse vastenactie georganiseerd uit solidariteit met de vijftienhonderd Palestijnse hongerstakers in Israëlische gevangenissen.

Marwan Barghouti, leider van de Palestijnse hongerstakers. Illustratie van Mohammad Saba’aneh 

In een artikel doet NRC Handelsblad verslag van de ééndaagse vastenactie die veertig bekende Nederlanders op 22 mei hielden. Die actie werd gehouden uit solidariteit met de politieke gevangenen die in hongerstaking zijn gegaan om een eind aan hun rechteloosheid af te dwingen en de wereld op dat onrecht te attenderen. Het bericht is niet van gisteren, maar verscheen in 1991 naar aanleiding van de hongerstaking van tweehonderd Zuid-Afrikaanse politieke gevangenen, die toen drie weken duurde. Die hongerstaking werd destijds door de media op de voet gevolgd.

Nederlands stilzwijgen

Zesentwintig jaar later is van die Nederlandse solidariteit geen sprake meer, en van media-aandacht evenmin. De Palestijnse hongerstaking, waaraan zo’n vijftienhonderd politieke gevangenen deelnemen en die zijn 37e dag is ingegaan, gaat aan Nederland zo goed als voorbij. BN’ers en journalisten tonen geen belangstelling voor het ultieme, geweldloze middel waarmee een bevolking opkomt voor zijn legitieme rechten. Ook de FNV laat het, in weerwil van zijn met intenationale solidariteit beklede statuten, volledig afweten.

Hoe anders ligt dat in Zuid-Afrika, waar de bevolking de gevolgen van onderdrukking en uitbuiting aan den lijve heeft ondervonden. Verleden week hielden vooraanstaande politici en voormalige anti-apartheidsactivisten een etmaal-durende vastenactie uit solidariteit met de Palestijnse politieke gevangenen in Israëlische gevangenissen. Onder hen bevonden zich onder andere Cyril Ramaphosa, vice-president van Zuid-Afrika, en onderminster Nomaindia Mfeketo. Van die laatste is het volgende statement:

To many of us our solidarity in this campaign is very personal because of our own experience under apartheid. We too, like the heroic Palestinians, were once called terrorists. We, like the Palestinians, were detained. We, like the Palestinians today, embarked on hunger strikes from our prison cells in protest against apartheid South Africa’s human rights violations.

We also note the growing number of South African Jews who have joined this 24-hour fast and are in protest against Israel’s discriminatory policies. They remind us of our own white comrades who refused to let the apartheid government speak in their name.

Donderdag: wereldwijde actie

In navolging van het Zuid-Afrikaanse initiatief en van andere solidariteitsacties in Europa en de VS wordt donderdag 25 mei een wereldwijde solidariteitsactie georganiseerd in de vorm van een ééndaagse vastenactie. Inmiddels hebben mensenrechtenorganisaties en solidariteitsgroepen in Washington DC, Londen, Parijs, Sydney, Dublin, Lyon, Nimes and Albertville zich bij de actie aangesloten. Hier ligt de kans voor de Nederlandse BN’ers om net als 26 jaar geleden de wereld versteld te doen staan van hun medemenselijkheid en inzet voor universele mensenrechten. Ook vormt de aangekondigde actie een nieuwe aanleiding voor de vakbonden om van hun solidariteit gewag te maken, en voor de media om daarover te publiceren.

De hongerstaking van de circa vijftienhonderd Palestijnse politieke gevangenen in Israëlische gevangenissen heeft tot doel een einde te maken aan hun rechteloosheid. In totaal houdt Israël circa zevenduizend Palestijnen gevangen, na die eerst vanuit Palestina te hebben gedeporteerd − een schending van de Vierde Conventie van Genève, die het gedwongen overbrengen van personen uit bezet gebied naar het grondgebied van de bezettende mogendheid verbiedt. Zo’n vijfhonderd van hen worden in ‘administratieve detentie’ gehouden, een begrip dat staat voor opsluiting zonder aanklacht, proces, veroordeling en bezoek. Onder de gevangenen bevinden zich bovendien veel kinderen, veelal opgesloten wegens het gooien van stenen naar hun zwaarbewapende bezetters. De eisen van de hongerstakers laten zich vertalen naar menswaardige omstandigheden zoals die in een democratische rechtsstaat gangbaar behoren te zijn, maar die in Israël alleen op het joodse bevolkingsdeel van toepassing zijn.

Steun ons / Samen kunnen we een rechtvaardige uitkomst van de kwestie-Palestina/Israël afdwingen. U kunt onze activiteiten versterken of ons werk financieel ondersteunen.

Ik koester een diepgewortelde hoop op vrede in het midden-oosten met gerechtigheid als basis.

Doekle Terpstra
Bestuurder