Harde kritiek / Urgentie hoog, maar geen vrede zolang Israël het recht niet respecteert, zegt Rode Kruis

De wereld moet dringend meer aandacht besteden aan Israëls illegale kolonisering van Palestina, en Israël zelf moet het internationaal recht gaan respecteren. Alleen dan is vrede mogelijk. Met die boodschap besloot Rode Kruis-president Peter Maurer zijn driedaagse bezoek aan Israël en Palestina.

Peter Maurer (gehurkt rechts) en een delegatie van de Rode Halve Maan in gesprek met Palestijnse kinderen.Palestine Red Crescent Society 

Maurer noemde het een ‘ontnuchterende ervaring’. Voor het eerst in drie jaar was hij terug in de door Israël bezette Palestijnse gebieden, en ‘de situatie daar is alleen maar slechter geworden’.

Kolonisering desastreus

De president van het Internationaal Comité van het Rode Kruis (ICRC) was drie dagen te gast in Israël, Oost-Jeruzalem, de Westelijke Jordaanoever en Gaza. Tijdens zijn afsluitende persconferentie leverde hij vernietigende kritiek op de Israëlische kolonisering van Oost-Jeruzalem en de Westelijke Jordaanoever. Die ondermijnt ieder perspectief op ‘een rechtvaardige en duurzame vrede’.

De kolonisering leidt niet alleen tot ‘de facto Israëlische annexatie van de Westoever’, maar is bovendien ‘in letter en geest’ in strijd met het bezettingsrecht en speelt een sleutelrol in het lijden van de Palestijnse bevolking. Die wordt in haar dagelijks leven op allerlei manieren een menswaardig bestaan onmogelijk gemaakt:

We witness it daily in the West Bank and in East Jerusalem: it has enormous impact on people, on their freedom of movement, the social and economic fabric in the territories. It offers limited access to agricultural and other productive lands, has curtailed educational and employment opportunity; it makes water resource and water supply systems difficult for Palestinian communities. And the list could go on and on.

Ter illustratie publiceerde het Rode Kruis gisteren een korte video-impressie op de eigen website over een Palestijnse dorpsgemeenschap die door de bezetter werd gedwongen plaats te maken voor twee wegen voor Israëlische kolonisten. In alle eenvoud vestigt de video de aandacht op de diepgaande invloed op de in beeld gebrachte personen en op de Palestijnse samenleving als geheel – een sterk onderbelicht aspect van de Israëlische bezetting.

‘Deze kinderen weten nog niet dat hun school, die dicht bij een nederzetting ligt, door de Israëlische autoriteiten gesloopt gaat worden. Zij willen gewoon leren en spelen.’ Tweet van Peter Maurer uit Bethlehem.

Respect voor het recht noodzakelijk

De Palestijnse bevolking is de hoop op een betere toekomst voor hun kinderen zo goed als kwijt, waarschuwt Maurer. Generatie na generatie kent niet anders dan het leven onder bezetting. Daardoor is ook een dialoog tussen Palestijnen en Israëli’s vrijwel onmogelijk geworden. En daardoor hebben – Maurer sluit er de ogen niet voor – ook de kolonisten een onzeker toekomstperspectief en leven Israëlische burgers in angst.

Hernieuwde internationale aandacht voor de situatie is dringend geboden, is Maurers boodschap aan de wereld. Zijn boodschap aan Israël is even duidelijk: breng het internationaal recht ‘terug op tafel’ en houd je eraan, dat is de enige uitweg uit een situatie die geen hoop meer biedt:

The ICRC is calling on the Government of Israel to bring the principles of international humanitarian law back to the table in addressing the legal and humanitarian aspects of the settlement enterprise. Only then, will this crisis of hope be averted.

Dat Israël met zijn koloniseringsbeleid het perspectief op een Palestijnse staat en een tweestatenoplossing heeft ondergraven is niet de reden van zijn kritiek, benadrukte Maurer. Het Rode Kruis is neutraal en onpartijdig, en heeft zich altijd afzijdig gehouden van het politieke debat over één of twee staten. De organisatie laat zich louter leiden door het recht en is een alom geprezen pleitbezorger en verdediger daarvan. In die rol onderstreepte Maurer de noodzaak voor alle betrokkenen om het internationaal recht, en met name de Conventies van Genève, als uitgangspunt en juridisch kader te gebruiken voor het beëindigen van de ‘crisis van de hoop’.