Voor de vierde keer gingen honderdduizenden Nederlanders de straat op om hun onvrede te uiten over het gebrek aan maatregelen tegen de genocide in Gaza. Het kabinet reageerde met sussende woorden en bagatelliseerde de boodschap van de demonstranten.
Een doek met de namen van 21.000 vermoorde kinderen. Een koor van 1200 mensen dat zong voor Gaza. Een optreden van de Palestijnse zangeres Nai Barghouti. Toespraken van politicus Lilianne Ploumen, Jaap Hamburger, voorzitter van Een Ander Joods Geluid, en vele anderen.
Allemaal met één duidelijke boodschap: Nederland moét nu echte maatregelen nemen om de genocide en bezetting te stoppen. Meer dan 200.000 mensen kwamen zondag naar Amsterdam naar de Rode Lijndemonstratie, om zich voor de vierde keer massaal uit te spreken tegen genocide en een andere koers van het kabinet te eisen.
Media zoals de Telegraaf en EW deden voorafgaand verwoede pogingen – op het wanhopige af – de Rode Lijn verdacht te maken of te besmeuren. Het beeld dat zij opriepen stond in schril contrast met wat zondag in Amsterdam te zien was: een massale, vreedzame demonstratie waarin de deelnemers hun eisen helder en vastberaden naar voren brachten.
Nieuw was dat de voormalige leiders van PvdA en VVD, Job Cohen en Jozias van Aartsen, meeliepen in de Rode Lijn. ‘De genocide, je kunt er niet omheen. Je moet het erkennen. En als je dat erkent, kun je twee dingen doen. Thuis lopen of meelopen. En daarom ben ik hier’, zei Cohen tegen Whispering Media.
Van de actieve politici waren aanwezig onder andere Jesse Klaver, Tineke Strik en Kati Piri van PRO, Sarah Dobbe van SP, Esther Ouwehand en Christine Teunissen van Partij voor de Dieren, Stephan van Baarle van DENK en Laurens Dassen van Volt. ‘Ook dit kabinet kijkt weg terwijl er een genocide plaats vindt’, aldus Dassen. ‘Stop de wapenhandel met Israël, stop de handel en investeringen zolang de genocide en illegale bezetting doorgaan,’ zei Teunissen.
Tientallen organisaties hadden zich aangesloten, van vakbonden tot lokale pro-Palestijnse collectieven. Ook liepen er Joodse organisaties mee, waaronder Erev Rav, Joden zeggen Nee, en Een Ander Joods Geluid.
De demonstratie ging in Palestina zelf niet onopgemerkt voorbij. ‘Ik huil tranen van vreugde [..] wanneer ik zie hoeveel liefde, zorg, vriendelijkheid en steun jullie ons overladen’, schreef Haitham El-Masri, een Palestijn uit de Gazastrook, op sociale media.
Jullie hebben geen idee hoeveel kracht, hoop en energie jullie ons geven om door te gaan en standvastig te blijven te midden van al deze pijn. Jullie aanwezigheid aan onze zijde is meer dan alleen solidariteit; het is een sprankje hoop dat de duisternis van onze dagen verlicht en ons eraan herinnert dat we niet alleen zijn in deze wereld.
Van regeringspartij D66 liep Kamerlid Mpanzu Bamenga mee. De grote afwezige was zijn voormalig partijleider en huidig minister-president, Rob Jetten. Bij de Rode Lijndemonstraties in mei en oktober 2025 liep hij wel mee. Toen vond hij dat het beleid van het kabinet-Schoof tegen de genocide in de Gazastrook ernstig te kort schoot.
Het beleid dat zijn kabinet uitvoert ten aanzien van de genocide, is niet anders dan dat van zijn voorganger, bevestigde een woordvoerder van Buitenlandse Zaken eerder tegen The Rights Forum. Ook in retoriek echoot het kabinet-Jetten de bewindslieden uit het kabinet-Schoof.
In een persconferentie vóór de Rode Lijn weigerde hij over genocide te spreken, en had het in plaats daarvan over ‘een humanitaire ramp’ die Nederland wilde ‘verlichten’. Over concrete maatregelen tegen Israël geen woord.
Ook na de Rode Lijn bleef Jetten angstvallig stil. Hij deelde geen verklaring erover op sociale media. Maandag kreeg RTL Nieuws de premier wel voor de camera. Hij deed nog een duit in hetzelfde zakje. ‘Mensen zijn daar om te laten zien dat ze geëmotioneerd zijn over de verschrikkelijke situatie’, beweerde hij badinerend. De ‘mensen’ stonden daar niet omdat ze ‘geëmotioneerd’ zijn, maar omdat ze weigeren te accepteren dat hun kabinet geen actie onderneemt tegen genocide.
Ook de minister van Buitenlandse Zaken, Tom Berendsen, liet zich laatdunkend uit over de demonstratie. Hij ontkende in een verklaring hoe groot het protest was en sprak kleinerend over ‘de zorgen van mensen over de situatie in Israël en de Palestijnse gebieden’. De zorgen, zo niet woede, over de Nederlandse medeplichtigheid aan genocide, negeerde hij.
De ruim 200.000 mensen kwamen zondag niet naar Amsterdam om hun emoties te tonen, maar om politieke verandering te eisen. Ze willen dat Nederland stopt met de wapenhandel en militaire samenwerking met Israël, de economische banden met de illegale nederzettingen verbreekt en zijn verplichtingen onder het internationaal recht nakomt.
De demonstranten hebben hun boodschap voor de vierde keer luid en duidelijk laten horen. Nu is het kabinet aan zet. Niet met geruststellende of bagatelliserende woorden, maar met concrete maatregelen.
