Desinformatie / Doek valt voor Israëlische lasterfabriek NGO Monitor

Nu de onbetrouwbaarheid van NGO Monitor ook door de Nederlandse regering is vastgesteld, mag de desinformatie van die Israëlische lobby-organisatie geen rol meer spelen in het Nederlandse debat.

Ontvangst van NGO Monitor in de Tweede Kamer in maart 2016. Van links naar rechts: Henri Krooneman (beleidsmedewerker SGP), Shaun Sacks (NGO Monitor), Kamerleden Kees van der Staaij (SGP) en Joël Voordewind (ChristenUnie), Wim Kortenoeven (ex-CIDI, voormalig Kamerlid PVV), Joël Serphos (medewerker van VVD-Kamerlid Han ten Broeke; ex-voorzitter CIDI-Jongeren).  

Volgens de Amerikaanse websites Politico en Mother Jones zou de regering-Trump op het punt staan om Amnesty International, Human Rights Watch, Oxfam en andere NGO’s tot antisemitische organisaties te bestempelen en uit te sluiten van overheidssteun. Andere regeringen zouden worden opgeroepen het Amerikaanse voorbeeld te volgen.

De drie prominente mensenrechtenorganisaties worden beschuldigd van ‘deelname aan de BDS-beweging’. Behalve onjuist is die beschuldiging onzinnig: de BDS-beweging is juist gekant tegen elke vorm van racisme en discriminatie, waaronder antisemitisme, en krijgt wereldwijd steun, ook van joodse organisaties.

De rol van NGO Monitor

Politico schrijft dat de beschuldigingen aan het adres van de genoemde organisaties zijn gebaseerd op informatie van het Israëlische NGO Monitor. Die organisatie opereert als non-gouvernementele arm van de Israëlische regering in haar strijd tegen organisaties die opkomen voor de rechten van de Palestijnen – en dus een belemmering vormen voor de Israëlische kolonisering van de Palestijnse gebieden.

Op de website van NGO Monitor zijn daartoe profielen van ruim 260 ‘foute’ Palestijnse, Israëlische en internationale organisaties gepubliceerd, opgebouwd uit plak- en knipwerk waaruit hun vermeende steun voor BDS, banden met terroristen, antisemitische intenties of andere redenen voor diskwalificatie moet blijken. Die als ‘onderzoek’ gepresenteerde informatie wordt vervolgens door een netwerk van pro-Israëlische organisaties, politici en media – bekend als ‘Israël-lobby’ – uitgevent om de reputatie van organisaties te beschadigen en hun financiers onder druk te zetten.

NGO Monitor beperkt zijn campagnes overigens niet tot de 260 organisaties. Zoals door ons beschreven beschuldigt het ook VN-organen, de Wereldraad van Kerken, universiteiten, politici, journalisten en vele anderen van antisemitisme.

Nederlandse arena

Naast de VS vormt Nederland het speelveld van recente lastercampagnes van NGO Monitor, bedoeld om de Nederlandse financiering van twee prominente Palestijnse organisaties ongedaan te maken. Zo kregen de ministers Stef Blok (Buitenlandse Zaken, VVD) en Sigrid Kaag (Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking, D66) een pakket aan beschuldigingen op zich afgevuurd, vergezeld van de eis om de financiering van de mensenrechtenorganisatie Al-Mezan te beëindigen.

In hun op 8 oktober gepresenteerde antwoorden laten Blok en Kaag geen spaan heel van de – in Kamervragen van de PVV verpakte – beschuldigingen van NGO Monitor. In meerdere gevallen blijken beschuldigde medewerkers van Al-Mezan door NGO Monitor te zijn verwisseld met personen die niets met de organisatie te maken hebben. Een medewerker die wordt beschuldigd van een ‘leidende rol in de eerste intifada’ blijkt destijds elf jaar oud te zijn geweest. Het ‘onderzoek’ van NGO Monitor, zo maken beide ministers duidelijk, is een armzalig pakket desinformatie.

Een tweede doelwit van NGO Monitor is de Nederlandse steun aan de Palestijnse landbouworganisatie UAWC. The Rights Forum publiceerde een uitvoerige analyse van de lastercampagne die UAWC te verduren kreeg. Daarin beschrijven we de rol van NGO Monitor en andere (inter)nationale organisaties (waaronder het Centrum Informatie en Documentatie Israël, CIDI), alsmede de gretigheid van Nederlandse media (Telegraaf, AD en Parool) en politici (PVV, ChristenUnie, SGP, VVD en CDA) om de regering met het ‘onderzoek’ van NGO Monitor onder druk zetten.

Israëlische lasterfabriek

De werkwijze van NGO Monitor is grondig gedocumenteerd. In 2018 publiceerde een groep prominente Israëlische wetenschappers en (voormalige) diplomaten het rapport ‘Shrinking Space’, waarin de missie van NGO Monitor wordt gedefinieerd als Defaming human rights organizations that criticize the Israeli occupation. Aan de hand van talloze voorbeelden wordt aangetoond hoe NGO Monitor met behulp van desinformatie en laster het werk van hulporganisaties tracht te ondermijnen.

De Israëlische advocaat Michael Sfard schreef al in 2017 dat het afgelopen moest zijn met de ‘verachtelijke en gevaarlijke werkwijze’ van NGO Monitor. Zijn beschrijving van die werkwijze sluit aan op de bevindingen van de auteurs van Shrinking Space, en bijvoorbeeld ook op die van publicist Richard Silverstein, die de beschuldigingen van NGO Monitor deze week beschreef als ‘wild-eyed lies’.

Voormalig EU-buitenlandchef Mogherini noemde het onderzoek van NGO Monitor ‘ongefundeerd en onacceptabel’, en beschuldigde de organisatie ervan ‘bij te dragen aan desinformatie-campagnes’. Voormalig EU-ambassadeur in Israël Lars Faaborg-Andersen sprak van ‘een cocktail van tendentieus onderzoek, bewuste onjuistheden en regelrechte EU-bashing propaganda’.

Eerder noemden ook de Nederlandse ministers Stef Blok en Halbe Zijlstra (Buitenlandse Zaken, beiden VVD) het onderzoek van NGO Monitor onbetrouwbaar. Daar komen de antwoorden van Blok en Kaag over Al-Mezan nu bovenop. De conclusie dat NGO Monitor fungeert als lasterfabriek is daarmee op niet mis te verstane wijze bevestigd.

Exit NGO Monitor

Het is de hoogste tijd dat deze conclusie gevolgen krijgt. Voor organisaties die structurele desinformatie verspreiden met het doel andere organisaties te beschadigen, en daar keer op keer op worden betrapt, hoort op een dag het doek te vallen.

Politieke partijen die er een gewoonte van hebben gemaakt om op basis van ‘onderzoek’ van NGO Monitor het Nederlandse regeringsbeleid aan te vechten, kunnen daar met goed fatsoen niet in volharden. Hetzelfde geldt voor de media: het repeteren van de desinformatie van NGO Monitor zonder die te onderzoeken en van een disclaimer te voorzien, komt neer op misleiding van het publiek.

Geen Nederlands belang

In Den Haag zijn het met name de PVV, ChristenUnie en SGP die de agenda van NGO Monitor al jaren behartigen, daarin vaak gesteund door de VVD en regelmatig ook het CDA. Er bestaan legio aanwijzingen dat sommige van deze partijen hun activiteiten coördineren met NGO Monitor en/of de Israëlische overheid. Het is dankzij deze partijen dat de regering onophoudelijk kan worden bestookt met Israëlische desinformatie. Met die constructie wordt geen enkel Nederlands belang gediend.

De betrokken partijen hebben nog andere afwegingen te maken. Hun medewerking aan de campagnes van NGO Monitor staat in dienst van de Israëlische kolonisering van de Palestijnse gebieden. Die gaat gepaard met schendingen van het internationaal recht, waaronder oorlogsmisdaden, en met een dagelijkse realiteit van militaire bezetting, onderdrukking en apartheid. Daar dienen partijen zich verre van te houden.

Bovendien vormt de handelwijze van deze partijen een directe bedreiging voor de meest kwetsbare Palestijnse gemeenschappen, die door organisaties als UAWC en Al-Mezan worden gesteund en beschermd. Het is beschamend hoe met name het CDA en de ChristenUnie dat humanitaire perspectief opofferen aan hun pro-Israëlische ideologie.

Waardeert u ons journalistieke werk? Help ons dat voort te zetten.